Wieczór okrył się mgłą pstrej jesieni,
Pociemniały już grzywacze słonych fal.
Świat, z pozoru ten sam, wciąż się zmienia,
Wraz z rodzącym się umiera inny wiatr.
Ref.: Nie ma już dziś tamtych ludzi,
Odpłynęli gdzieś w nieznany inny świat.
Dźwięczny zgrzyt starych kryp nie rozbrzmiewa dziś,
Zniknął w dali, jak za rufą znika ląd.
Czasem jeszcze we śnie wyczaruję
Smukły kliper dziobem tnący wody stos.
Że dogonię go gdzieś, obiecuję,
Lecz przebudzam się, niestety, taki los.