Ref.: Morska przygodo, morska przygodo
Nikt z nas nie wie, co takiego w sobie masz
Że rzucamy cały świat, że do ciebie wciąż nas gna
Na spotkanie z żaglem, wiatrem i pogodą
A zaczęło się niewinnie, przechyliło pierwszy raz
Gdy poczułem pod nogami pokład chwiejny
Takielunku piękny jęk, słońca blask i żagli cień
Morze szybko pokazało swoje wdzięki
Los mój wciąż na jedną kartę stawiam gdy mustruję się
Kilka desek zamiast domu to za mało
I choć dobrze o tym wiem coś na morze ciągnie mnie
A ja dalej nie rozumiem co się stało
Tak co roku moje życie płynie z rejsu wchodząc w rejs
Już tysiące mil po morzach przemierzyłem
Sam nie wiem kiedy morskim wilkiem stałem się
Nie odbierze mi nikt tego co przeżyłem