To był sztorm, lało chyba ze sto dni,
Wiatr nas gnał, targał żagle jak zły pies.
Nasz kapitan, stary, podły drań,
Ciągle klął i wzywał bóstwa swe.
Ref.: Istny cud, że nie śpimy gdzieś na dnie.
Istny cud, że każdy piwo pije.
Istny cud, że dziewka wdzięczy się,
Istny cud, że każdy z nas wciąż żyje.
Dzikie morze wdzierało się na dek,
A nasz szkuner ku przegranej szedł.
Z głośnym trzaskiem zwalił się grotmaszt,
Spiże luf odbiły burzy blask.
Groźna fala, wściekle biła o nasz dziób,
A kapitan wrzeszczał - "Trzymać kurs!"
Nagle w dali światła dojrzał Bil,
Mylił się, kto liczył nasze dni.
Ref.: Istny cud, że nie śpimy gdzieś na dnie.
Istny cud, że każdy piwo pije.
Istny cud, że dziewka wdzięczy się,
Istny cud...